همه این موارد بیشتر مربوط به طیف خاصی از افراد است وگروه آسیب پذیر را شامل نمی شود .مثلا ورود به جرگه خدام آستان برای خدمت از ورود به مراکز دولتی سخت تر است.افراد بدلیل نبود مکانهای فرهنگی دیگر وبالاجبار به آستان می آیند وخیلی هم تفریحشان فقط اینجاست.عده ای برای نماز وعدهای برای فاتحه خوانی اموات و...آنجا می آیند.آیا آماری واقعی از افراد تحت پوشش فعالیتهای فرهنگی در آستان هست؟مدیران مراکز مختلف این آستان از چه طیفهایی از جامعه هستند؟آیا وجود این اشخاص جاذبه اش بیشتر است یا دافعه؟میزان مقبولیت انها چقدر است؟آیا نظرسنجی منسجمی از این امر وجود دارد؟چند درصد زائرین برای توقف بین راه کویر وم رنجاب به آستان می آیند و..