بیستم دی ماه روز قتل امیر کبیر است و استادان پژوهشگاه اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس در کاشان و آران وبیدگل یاد او و دکتر حسین عظیمی آرانی را گرامی می دارند صبح روز بیستم دی ماه در کاشان به سجایای امیرکبیر می پردازند و بعد از ظهر همان روز در آران وبیدگل به یاد استاد توسعه ایران ، مرحوم دکترعظیمی گرد هم می آیند.

سخنرانان هر دو مراسم به مباحث توسعه البته از نوع اقتصادی آن خواهند پرداخت و به احتمال زیاد از مساله توسعه سیاسی غفلت خواهند کرد درست مانند امیر کبیر که به توسعه اقتصادی توجه کرد و با غفلت از توسعه سیاسی حکم قتل خود را امضا کرد .

نگارنده معتقد است که امیر کبیر از منظر استبداد سلطانی و انحصار سیاسی به توسعه نگاه می کرد و همین اشتباه باعث قتلش شد. آیا استادان پژوهشگاه اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس تهران به این مساله اشاره خواهند کرد؟

دولتهای بعد از امیر کبیر نیز به سرنوشت امیر کبیر دچار شدند اگر کشته نشدند بطور حتم بدنامی را تجربه کردند. علت قتل و بدنامی اکثر دولتمردان ایران اجرای مدرنیسم و غفلت از مدرنیته است. مفهوم مدرنیسم همان نوگرایی یا تجدد و به معنای دیگر غربی شدن است که از زمان امیر کبیر تا زمان حاضر اندیشمندان اقتصادی اکثرًا به مدرنیسم توجه کرده اند .  در حال که شخصیتهای معاصر امیر کبیر مانند میجی در زاپن و بعدًا بیسمارک در آلمان بیشتر به مدرنیته توجه کرده اند.  

امید است حضور استادان پژوهشگاه اقتصاد تربیت مدرس به مدرنیته بیش از تئوری های مدرن توجه کنند. و تجربه امیر کبیر را ترویج نکنند. استبداد سیاسی و انحصار اقنصادی صرفًا با اندیشه مدرنیته باطل می شود. امیر کبیر توسعه ایران را در استبداد سیاسی و انحصار اقتصادی ناصر الدین شاه قاجار می دید و اقدامات او برای تحکیم سلطنت قاجار بود تا بیداری مردم.