✍️جلال قربانی مقدم
هیات های مذهبی سالهاست عهده دار برگزاری جشن های مذهبی در آران وبیدگل هستند جشن هایی که گاهی با مستربین شروع می شود و با حاج اسماعیل اخباری تمام می شود.
این جشن ها هر چند سالهاست با صرف هزینه و انرژی فراوان اجرا میشود اما هیچگاه نشاط اجتماعی را در پی نداشته است.
هیآت مذهبی  این شهر به همان میزان که در ایام عزاداری استانداردی از یک مجلس سنتی را ارایه می دهند  نشاط آوران خوبی نبوده اند.
ورود گروهای طنز و موسیقی به جشن های مذهبی نه تنها گره شادی و نشاط  این جشن ها را باز نکرد بلکه مخالفت جدی افرادی را در پی داشت یک ایده مستدل داشتند جشن میلاد ائمه نباید" سبک و جلف " برگزار شود.
جای خالی نشاط اجتماعی در این شهر مشهود است و شاید هیات نتواند این حفره را پر کند.
تشکیل ستاد اعیاد شعبانیه و رجبیه توسط شهرداری و ارشاد، سازماندهی ونظام مندی ایستگاه های صلواتی با نظارت راهنمایی و  رانندگی ،تجلیل از ایستگاه های صلواتی قانون مدار ،توافق با هیآت مذهبی برای انتقال مراسم به فضایی غیر از مسجد و حسینه ،حمایت مالی از جنگ های شادی بومی شهرستان توسط هیات مذهبی، برگزاری شب شعر به جای جلسات دست افشانی با 'سبک های تقلیدی مادحین تهران'  و موارد ی از این قبیل می تواند رئوس برنامه های ستاد باشد.
از جشن های پر هزینه این سالها  تنها چیزی  که در خاطر ما باقی مانده است ترقه، ریسه لامپ ،جک های مستربین و اوستا و عبدلی و قهر مداحان سنتی، ترافیک،نقل و لیوان های یکبار مصرفی که صبح روز بعد نارنجی پوشان با سختی جارو می کنند.